close
تبلیغات در اینترنت
با مشاور
.
اطلاعات کاربری
درباره ما
دوستان
خبرنامه
آخرین مطالب
لینکستان
آمار وب سایت

با مشاوره ازکارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

شناخت و درک جامع از روحیات و دلایل رفتار کودک میتواند مشکل گشای خیلی از درگیری های رفتاری با کودک باشد.

این خود شما هستید که  بچه ها را به باج گرفتن عادت می دهید.اگر دوست دارید کودک خود را با پاداش دادن به انجام کارهای بهتر تشویق و ترغیب کنید ،نباید به هیچ وجه این کار را قبل از انجام اقدام پسندیده ای انجام بدهید چون در این صورت به او پاداش نمی دهید،بلکه باج می دهید تا کاری را که باید ،انجام دهد.

 

از گرفتن تصمیم های ناگهانی و بدون برنامه ریزی برای در نظر گرفتن چاداش یا تشویق بپرهیزید.شاید در آن لحظه خاص با یک تصمیم ناگهانی،کارتان راه بیفتد اما در دراز مدت کودک خود را به باج گرفتن عادت می دهید.

 

مادری که سر سفره تصمیم می گیرد برای اینکه کودکش غذا بخورد برایش فلان اسباب بازی را بخرد،به او یاد می دهید حتی برای خوردن،خوابیدن یا هر کاری که طبق روال قانونی هر خانه موظف است انجام دهد،لازم است پاداشی مطالبه کند.



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: باج گیری، والدین، مشاوره، تصمیم ,
:: بازدید از این مطلب : 36
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : دوشنبه 27 مهر 1394
.

با مشاوره ازکارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

به نام خداوند جان و خرد

 

8 کلید برای اینکه والدین خوبی باشیم.

1-ثابت قدم باشید.حرفتان را عوض نکنید.سست و ضعیف نباشید:اگر فرزندتان فکر کند که بعد از 10 بار صدا کردن،می تواند بیاید و جوابتان را بدهد،هر دفعه باید 10 بار صدایش کنید تا بیاید. 

2-مرز گزاری کنید. یک تحقیق در مدرسه ای انجام شد که بدین قرار بود:وقتی زنگ تفریح زده میشد بچه ها به حیاط بازی می کردند و می خندیدند و بعد از زنگ تفریح به کلاس بر می گشتند.

فردای آن روز حصار های اطراف حیاط برداشته شد.

تغییری که ایجاد شد چشمگیر بود.چون بچه ها به مرکز حیاط آمده و با اضطراب و ناامنی و نه مثل همیشه در حیاط بازی می کردند.روز بعد که حصارها دوباره سر جایشان گذاشته شدند،دوباره بچه ها با شادی و امنیت بازی می کردند.

بچه ها ذاتا نمی خواهند در دنیایی بدون مرز زندگی کنند.آنها دوست دارند والدینشان برایشان محدودیت و مرز بگذارند،از آنها محافظت کنند،به آنها غذا بدهند و بزرگشان کنند.

 3-در داخل مرزهای مناسب،بگذارید بچه ها کارشان را بکنند: زیاد به آنها گیر ندهید.اغلب والدین دوست دارند که بچه هایشان ورژن کوچکی از خودشان باشد.چنین توقعاتی معمولا به نا امیدی ختم میشوند. 

4-رفتارهای مثبت را تشویق کنید.دنبال کارهای خوب بچه باشید و او را تحسین کنید.در هر فرصتی کارهای خوب او را تشویق کنید و از او تعریف کنید. 

5-هرگز نگذارید بچه یکی از والدین را به جای دیگری بیندازد:اگر مادر بچه به کاری نه بگوید و بچه بداند که پدرش اجازه آن کار را می دهد،حتما انجامش خواهد داد و در خانه ناپایداری و هرج و مرج ایجاد میشود.باید به بچه ها یاد داد که پدر و مادر هر دو قدرتی مساوی دارند و اگر یکی از آنها نه بگوید جواب قطعا نه است.این قضیه در موقعیت های طلاق سخت تر میشود،ولی بخاطر بچه ها والدین باید اختلافات را کنار بگذارند و با هم هماهنگ باشند. 

6-رفتارهایی که از بچه انتظار دارید را خودتان هم انجام دهید:

بچه ها رفتارهای والدینشان را انجام می دهند.اگر ببینند که شما دروغ میگویید،تقلب می کنید،فحش میدهید،دزدی می کنید یا حتی انتخاب های نادرستی در مورد سلامتی و سبک زندگی تان دارید،فکر می کنند که اشکالی ندارد آنها هم همان کار را بکنند. اگر شما و همسرتان دعواهایتان را با داد زدن حل کنید،آنها هم همین کار را خواهند کرد.شما باید آخرین و تنها الگوی بچه هایتان باشید. 

7-عاشق فرزندتان باشید اما نه خیلی زیاد:

چند بار در روز احساس،عاطفه و گرمی را به کودکتان نشان دهید.به طور نمونه بارها او را بغل کنید و در آغوش خود بفشاریدش.اگرچه در فرهنگهای مختلف روشهای گوناگونی وجود دارد،به یاد داشته باشید اگر فرزندتان کار اشتباهی انجام داد و قانونی را در خانواده نقض کرد،باید به او روش درت را تذکر دهید و به جای انتقاد از کودک از رفتار و کارش انتقاد کنید نه خود کودک را.

8-تصمیمی که میگیرید را برای فرزندتان توضیح دهید:

 

با توجه به آنکه فرزندتان تجربه و علمی را که شما در زندگی استفاده میکنید را ندارد.نیاز است که به آنچه فکر میکنید و تصمیمی را که گرفته اید،با حوصله برای او توضیحاتی بدهید و لازم است که در همه ی مراحل مختلف رشدی (در سنین مختلف) از روشی که برای او قابل فهم است استفاده کنید.



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: تصمیم، فرزند، والدین، رفتار، انتظار ,
:: بازدید از این مطلب : 37
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : دوشنبه 20 مهر 1394
.

با مشاوره ازکارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

310x165xarticles_73-310x165.jpg.pagespeed.ic.qBMjbvXy4d.jpg (310×165)

... ادامه اپیدمی تربیت دانشمند قبل از شش سالگی

 

8- احساس خود را فرافکنی نکنیم.اینکه کودکم خوشحال است پشت میز بنشیند به جای آنکه بازی کند. یا مورد آموزش اکادمیک قرار بگیرد وقتی میتواند از خلاقیتش استفاده کند، تنها احساسات  شخصی ما است که به بچه ها تعمیم می دهیم. 

9-کودکان همین چند سال را برای بازی و شادی وقت دارند. این تصور شما به عنوان یک بزرگسال است که کلاسهای مختلف کودکتان را از خوشحالی کودکی دور نمی کند،زمانی متوجه می شوید که هیچ راهی برای پس دادن کودکی آنها نیست. 

10-زندگی اگر برای شما رقابت و دویدن،اما هرگز نرسیدن و ترس از عقب ماندن از بقیه است این وحشت را به کودکان تحمیل نکنید. 

11-کودکان را وسیله پز دادن نکنید.پز دادن با کودک از آنها موجوداتی خالی با ظاهری پف کرده خواهد ساخت که همان خودشیفتگی است. 

12-از کودکی فرزندانتان را تحت فشار برای رفتن به مدارس نمونه نکنید. 

13-کودک شاد امروز انسان خوشبخت فردا است.کودک،دانشمند امروز،انسان مضطرب فرداست که شانس پیشرفت در بسیاری از زمینه های احساسی را از دست داده.

14-کودکی که خواندن و نوشتن بلد است و به کلاس اول میرود تنها بی حوصلبگی و خستگی را از سال اول می آموزد.

15-خام تبلیغات صاحبان مهد و کودک،یا کلاسهای آموزشی نشوید که میتوانند از فرزند شما نابغه بسازند وبا آسیب به فرزندتان جیب آنها را پر پول نکنید. 

16-در شش سال اول زندگی کودک تحرک مهمترین دلیل رشد است،کودکان را به جای پارک پشت میز ننشانید. 

17-هر نوع آموزشی با بازی و تحرک و شادی برای کودک بسیار عالیست.میتوانید هر آنچه که لازم میدانید را با بازی به فرزندتان بیاموزید.

مشاور:دکترجواهری



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: کودک، خوشحال، مدرس، شادی، نوشتن، مهد، اپیدمی تربیت کودک ,
:: بازدید از این مطلب : 37
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : یکشنبه 12 مهر 1394
.

با مشاوره ازکارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

**اپیدمی تربیت دانشمند قبل از شش سالگی!**

بزرگترین دلیل گذاشتن کودکان در کلاس های مختلف ترسی است که والدین از عقب ماندن فرزندشان از دیگر بچه ها دارند.

اما چرا نباید از فرزندانمان دانشمند بسازیم.

1-یک سال اول زندگی کودک تنها بر پایه حس میباشد.بین یک تا شش سال زندگی کودک بر پایه احساس و تخیل میباشد.نیاز کودک در شش سال اول پرورش تخیل و احساسات کودک یا همان هوش هیجانیست و کودک تنها وتنها از طریق بازی رشد سالم روانی خواهد داشت. 

2-عقل که پایه آموزش های علمیست از حدود شش سالگی کم کم به وجود می آید،کودک تخیل را کم کم رها میکند و به سمت علم خواهد رفت.قبل از شش سالگی چون مغز رشد کافی برای فهم مفاهیم علمی ندارد آسیب به احساسات کودک که نیاز به رشد دارند خواهد زد.

3-اگر فرزند 2 یا 3 ساله شما تمایل به خواندن و نوشتن دارد بزرگترین دلیل،دیدن خوشحالی والدین است که حکم تشویق برای کودک دارد.همانگونه که ما تمام سعی خود را میکنیم فرزندانمان را از بیشتر جنبه های دیگر زندگی مانند رابطه جنسی دور نگه داریم چون واقف به آسیب هستیم چرا آنها را با دانشمند ساختن به دنیای بزرگسالان پرت کنیم!

4-بازی کردن به کودک قوانین طبیعت و کشف دنیا وتوانایی های خود را می آموزد که هیچ علمی آنرا به کودکان نخواهد آموخت.

5-کودکانی که وقت خود را به جای احساس و تخیل صرف  آموزش علمی میکنند تبدیل به موجودات خارق العاده یی میشوند که سر بزرگ اما دستان کوچک دارند.کودکی که به جای بازی پشت میز کلاس زبان نشسته و به جای اینکه با مداد،نقاشی بکشد الفبا را آموخته رشد سالم روانی که بین یک تا شش سال اول باید اتفاق بیافتد را از دست خواهد داد.

6-ریسک بزرگی وجود دارد .به دلیل اضطرابی که آموزش زود رس به کودکان می دهد باعث شود اضطراب با درس خواندن گره بخورد و کودک برای همیشه با آموزش و درس به مشکل بدر بخورد.

 

7- رقابت زیر شش سال باعث ایجاد حسادت و اضطراب در کودکان خواهد شد.رشته های انفرادی مثل ژیمناستیک به کودکی که باید در رابطه همکاری و بازی با دیگران رشد کند ویژگی های کودکان خودشیفته و کمال پرستی را خواهد آموخت.

 این بحث ادامه دارد . . . 

مشاور: دکتر جواهری



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: اپیدمی، دانشمند، کودک، تربیت ,
:: بازدید از این مطلب : 42
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : دوشنبه 06 مهر 1394
.

با مشاوره از کارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

** فرزندان خود را با سختی و محرومیت آشنا کنید،تا دارای روحی قوی و محکم شوند.

** در مقاطع دشوار در کنارش باشید و با او همدردی کنید،اما او را به خود وابسته نسازید.

** در موقع انتقاد شخصیت وی را زیر سئوال نبرید،بلکه عمل ناپسند او را مطرح کنید.

** توقعات و انتظارات خود را به صورت دقیق و در حد توان او برایش توضیح دهید.

** اهمیت وی را در خانواده به او تفهیم کنید تا در حفظ و رشد شخصیت خود بکوشد.

** نسبت به دوستان فرزند خود حساسیت و شناخت بالایی داشته باشید.زیرا گرایش او به پذیرش در گروه همسالان و مشابهت با آنان،از عوامل اصلی تربیت کودکان و نوجوانان است.

مراقب باشید کودک عادت به باج گرفتن نکند.

 

 

والدین به شرط هایی که فرزندانشان برای مسواک زدن،خوردن و یا خوابیدن میگذارند،حساسیت نشان نمیدهند و آنها همین طور به این باج گرفتن ها عادت میکنند تا وقتی به سن مهدکودک یا مدرسه رفتن برسند.تازه در این زمان است که مشکل اصلی خود را نشان می دهد،چون کودک برای اینکه سر کلاس حاضر شود هم مجبور میشوید هر روز به او باج بدهند!



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: سازگاری، والدین، شخصیت، انتظارات، خانواده، دوستان ,
:: بازدید از این مطلب : 25
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : سه شنبه 24 شهريور 1394
.

با مشاوره از کارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

ادامه بحث جلسه قبل:

قانون دوم:

تشویق نکردن رفتار نامطلوب فرزندان:ممکن است کودک شما رفتار های نا مناسب مثل تهدیدکردن،ناله کردن یا کج خلقی نشان دهند و در مقابل از شما چیزی بخواهند.دقت کنید با تسلیم شدن در مقابل از شما چیزی بخواهد.اگر به رفتار بد پاداش بدهید نیرومندتر میشود و بیشتر و بیشتر تکرار خواهد شد.

راه دیگری برای دوری کردن از دادن پاداشهای تصادفی به رفتارهای بد «نادیده گرفتن فعال» است.البته رفتارهای بدی وجود دارد که صرفا نمیتوان نادیده گرفت برای چنین رفتارهای از قانون سوم استفاده کنید.

قانون سوم:

تنبیه برخی از رفتارهای بد فرزندان با شیوه ملایم:کودک خود را تنبیه کنید ولی از تنبیه سخت استفاده نکنید.این ممکن است از نظر احساسی و بدنی به او صدمه وارد کند.اگر برای تنبیه کردن کودکتان،از روشهای نامناسب استفاده کنید،در آینده به او می آموزید در مقابل دیگران پرخاشگر باشد تا به چیزهایی که میخواهند برسند.

محروم سازی:چنانچه بدرستی استفاده شود تاثیر بسزایی دارد.محروم سازی قرار گرفتن کودک در محیطی است که حوصله اش را سر ببرد.و باید بلافاصله بعد از عمل بدی که از او سرزده است،محروم سازی انجام گیرد.دقت کنید به ازای هر سن کودک یک دقیقه محرومیت انجام می شود باید حتما با روشی پایان محرومسازی را تعیین کنید.مثل ساعت. 

عواقب منطقی رفتار:یک پیامد منطقی برای یک رفتار خاص،یک تنبیه منطقی است.

تنبیه باید متناسب با عمل انجام شده توسط کودک باشد.

مجازات رفتاری:مجازات رفتار مانند جریمه رفتاری،هنگامی اتفاق می افتد که والدین کودک را بدلیل رفتار نامطلوب جریمه می کنند.این جریمه پس گرفتن امتیاز است. اگر میخواهید از جریمه رفتاری استفاده کنید باید شرط انجام شدن جریمه را قبل از انجام شدن رفتار نامطلوب به کودکتان اعلام کنید.

 

اگر چه تنبیه به تنهایی نمی تواند باعث افزایش رفتارهای مطلوب شود تنها راه موجود برای افزایش رفتار خوب این است که کودک را هنگام انجام دادن رفتارهای مناسب،غافلگیر کنید و به آنها پاداش دهید.یعنی از طریق تشویق آنها به رفتارهای خوب،رفتار های مطلوب را در آنها افزایش بدهید.بهتر است با ارائه الگوهای مناسب و تشویقهای به موقع و بازخورد مناسب او را در جهت رفتارهای درست هدایت کنید.



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: بازدید از این مطلب : 32
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : سه شنبه 27 مرداد 1394
.

با مشاوره:

به نام خداوند جان و خرد

3قانون فرزند پروری

فرزند پروری از دشوارترین تکلیفی است که والدین در زندگی با آن روبرو هستند.تربیت فرزندان کار بسیار دشواری است با این حال تعداد کمی از ما والدین برای این مسئولیت مهم آمادگی لازم دا داریم.والدین اکثر اطلاعات خودشان را از طریق تجربه بدست می آورند .فرزند پروری موثر به شما کمک می کند تا پدر و مادر موفقتری باشید و رابطه بهتری با فرزند خودتان برقرار کنید و با داشتن نظم و انظباط کودکان رفتار و عزت نفس بهتری داشته  باشند.

والدین برای اینکه بتوانند رابطه بهتری با فرزندان خود داشته باشند در انجام شیوه های فرزند پروری خود از 3قانون باید پیروی کنند:

قانون اول:دادن پاداش به رفتار خوب فرزندان.

قانون دوم:تشویق نکردن رفتار نا مطلوب فرزندان.

قانون سوم:تنبیه برخی از رفتارهای بد فرزندان با شیوه های ملایم.

قانون اول:

تشویق کردن رفتارهای خوب:وقتی فرزند شما کاری انجام می دهد که شما را خرسند میکند و رفتاری که دوست دارید در آینده بیشتر تکرار شود حتما سعی کنید این رفتار را با ارائه پاداش تقویت کنید.

پاداشها بلافاصله بعد از رفتار خوب کودک بکار ببرید.بخاطر داشته باشید شما مهمترین منبع پاداش برای فرزندانتان هستید.

پاداشها انواع مختلفی دارند :

پاداشهای اجتماعی » توجه کردن،لبخند زدن،در آغوش گرفتن جز پاداشهای اجتماعی است.

پاداشهای فعالیتی یا امتیازی » مثل بازی کردن با مادرو پارک رفتن است.یعنی شما در ازای رفتار خوب کودک فعالیتی انجام می دهید.حتما در کنار پاداش فعالیتی،تحسین هم وجود داشته باشد.

 

پاداشهای مادی » مانند توپ،بادکنک،عروسک یا وسایل دیگر.

ادامه بحث در جلسه بعد...



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: قانون، فرزند پروری، پاداش، تشویق، تنبیه ,
:: بازدید از این مطلب : 31
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : پنجشنبه 22 مرداد 1394
.

با مشاوره:

ادامه بحث چندین اصل برای ارتباط با کودکان

اگر می خواهیم با کودکانمان ارتباط سالم و خوبی برقرار کنیم باید به چند نکته اساسی توجه کنیم:

16-در هر فرصتی با کودکانمان صحبت کنیم و ارتباط کلامی بر قرار کنیم.همچنین سعی کنیم با فرهنگ لغات کودک آشنا شویم.کودکان سنین پایین را محکم در آغوش بگیریم.

 

17-نسبت به نیازها،خواسته ها،علاقه مندی ها ومسائل و مشکلات کودک حساس باشید و اقدام مناسب به عمل آورید. مثلا:راستی کتابی را که دنبالش بودی پیدا کردی؟

 

18-برای کاهش اضطراب و حفظ ثبات عاطفی در میان کودکان ،بین مربیان و کلیه کسانی که با کودک سرو کار دارند بایستی هماهنگی وجود داشته باشد.(اصل همامنگی میان کلیه مربیان تربیتی)

 

19-در کار با کودک از تعصب و پیش داوری بپرهیزید و از برچسب زدن به کودکان خود داری کنیم.

 

20-به پرسش های بچه ها در صورتی که پاسخ آن ها را می دانیم با صداقت جواب دهیم و در صورتی که نمی دانیم با شهامت بگوییم:((نمی دانم)).

 

21-با هر کودکی مطابق روحیه او باید رفتار کرد.پس سعی کنیم روحیه کودک را بشناسیم.

 

22-کودک را حتی المقدور در انجام کارهای مربوط به خودش مشارکت دهید.

 

23-ما اگر می خواهیم بزرگسال را بشناسیم نا گزیر هستیم که کودک را بشناسیم.

 

24-والدین باید برای رفتار فرزندانشان حدودی را مشخص کنند و اجازه ندهند فرزندان از آن تعدی کنند.

 

25-والدین باید ابزار یا موقعیتی را فراهم آورند تا کودک بیاموزد در برابر هر عملی،چه نتیجه ای در انتظار اوست.

 

26-به کودکان به جای دستور ،پیشنهاد بدهیم.این راه بچه ها را از این شانس که تصمیم گیری را یاد بگیرند،محروم می کند.

 

27-تهدید تو خالی و پیشنهاد پوشالی دو اشتباه بسیار بزرگ هستند که باعث می شوند شانس تشویق کودک و القای روحیه همکاری را از کودک بگیریم.

 

28-به دور از درگیری اقتدار خود را به کوک نشان دهیم.تسلیم شدن در مقابل پریشانی و تقلای کودک،نتیجه خوبی نخواهد داشت.به عنوان پدر و مادر ،گاهی باید خیلی پر طاقت باشیم.

 

 

29-مدیر باشیم نه دیکتاتور،هرگز سعی نکنیم کودکمان را با زور و اجبار مجبور به اطاعت و فرمانبرداری کنیم ،چرا که حتما شکست می خوریم.به جای اینکه به وظیفه مان مانند یک دیکتاتور نگاه کنیم،با وظیفه والدین مانند یک مسئله مدیریتی کنار بیاییم.در این صورت زندگی روزمره خانواده مان همیشه درگیر کشمکش نخواهد بود.



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: بازدید از این مطلب : 42
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : سه شنبه 13 مرداد 1394
.

با مشاوره:

چندین اصل برای ارتباط با کودکان:

اگر می خواهیم با کودکانمان ارتباط سالم و خوبی برقرار کینم باید به چند نکته اساسی توجه کینم:

1-    کار با کودک، نیاز به داشتن صبر و حوصله فراوان دارد و این که بتوانیم احساسات خود را کنترل کرده  و از کوره در نرویم

2-    کار با کودک، نیاز به خودشناسی و خود آگاهی دارد و باید بدانیم چه انتظاری از کودک خود داریم پس ابتدا خود را بشناسیم

3-    باید به احوال کودک خود دانا باشیم و با مطالعه کتب و تعلیم و تربیت دانش خود را افزایش دهیم.

4-    باید در آنچه که به کودک خود می گوییم صادق باشیم و به آنچه می گوییم عمل کنیم.(اصل صداقت)

5-    باید دارای ثبات عاطفی باشیم و هر لحظه  به حالی در نیاییم(اصل ثبات)

6-    کودکمان را همان گونه که هست بپذیریم(اصل پذیرش)

7-    طوری با بچه ها رفتار کنیم که تا خودشان قوانین و دستوراتی را که می خواهیم انجام دهند و رعایت کنند  واین را ه حل خوبی است. آنها می خواهند قوانین و دستوراتی را که باید رعایت کنند، درک کنند و البته این راه حل خوبی است تا خودشان محدودیت ها و بایدها و نبایدها را در نظر داشته باشند.

8-    کودکان را با کودک دیگر مقایسه نکنیم بلکه با خود مقایسه کنیم و بدانیم که بطور مطلق هیچ کودکی شبیه کودک دیگر نیست.(اصل فردیت)

9-    نباید نظریات خود را به کودک حمی کنیم باید اجازه دهیم وقتی می خواهد بازی کند و یا کتابی برای خواندن انتخاب کی کند خود اباب بازی و متابش را انتخاب کند.(اصل خود تصمیم گیری)

10-        سعی کینم با ایجاد فضای اطمینان بخشراز دار و محرم اسرار کودک باشیم.(اصل راز داری)

11-        درک کردن با کودک سعی کنیم مساوات و عدالت را رعایت کنیم, نباید فاکتورهایی چون زیبایی , هوش  و ... احساساتمان را تحت تاثیر قرار دهد و تبعیض قائل شویم و به کودک دارای این فاکتورها توجه بیش از حد معمول ابراز دارید.(اصل مهار احساسات)

12-    هیچگاه به کودک نگوئیم تو دیگر بچه نیستی زیرا او بزرگ هم نیست و بدین ترتیب با گفتن این جمله در او ایجاد اضطراب می کند. به جای همه این حرفها بهتر است دلیل انجام دادن کاری یا انجام ندادن کاری را برایش توضیح دهیم.

13-    دوست داشتن یانداشتن کودک ربطی به درست انجام دادن کارش ندارد؛ اگر کودکی کارنادرستی انجام داد, دلیل نادرستی ان کار را برایش توضیح دهیم نه اینکه بگوییم دوستت ندارم و با این گفته در او ایجاد ناامین و اضطراب  کنیم.

14-        باید بین خود و کودکان فضایی ایجاد کینم که او بتواند آزادانه احساسات خود را بازگو کند.

15-    در هر فرصتی با کودکانه محبت کینم وارتباط کلامی برقرار کنیم, و همچنین سعی کنیم با فرهنگ لغات کودک آشنا شویم. کودکان سنین پایین رادر آغوش بگیریم.

16-    . . .

 

ادامه بحث در جلسه آینده با مشاوره



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: ارتباط با کودک، مهاراحساسات، رازداری،خود تصمیم گیری،فردیت، پذیرش،ثبات، صداقت ,
:: بازدید از این مطلب : 27
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : پنجشنبه 08 مرداد 1394
.

با مشاوره از کارگروه فعال انجمن وبلاگی جهرم همراه شوید:

اهمیت خانواده:

-         خانواده به عنوان اولین کانونی که فرد در آن قرار می گیرد دارای اهمیت شایان توجهی است.

اولین تأثیرات محیطی که فرد دریافت می کند از محیط خانواده است و حتی تأثیر پذیری فرد از سایر محیط ها می تواند نشأت گرفته از همین محیط خانواده باشد. خانواده پایه گذار بخش مهمی از سرنوشت انسان است و در تعیین سبک و خط مشی زندگی آینده، اخلاق، سلامت و عملکرد فرد در آینده نقش بزرگی بر عهده دارد.

-         عواملی چون شخصیت والدین، سلامت روان و جسمانی آنها، شیوه های توجیهی اعمال شده در داخل خانواده، شغل و تحصیلات والدین به وضعیت اقتصادی و فرهنگی خانواده، محل سکونت خانواده، حجم و جمعیت خانواده، روابط اجتماعی و بینهایت متغییرهای دیگر در خانواده وجود دارند، شخصیت فرزند، سلامت روانی و جسمانی او، آینده شغلی و تحصیلی، اقتصادی، سازگاری اجتماعی و فرهنگی، تشکیل خانواده او و غیره را تحت تأثیر قرار می دهند.

-         خانواده و اهمیت آن در کودکی:

نوزاد در خانواده به دنیا می آید و اولین تعامل خود را با محیط اغاز می کند. در این کانون اولیه اولیت تأثیر و تأثرات متقابل آغاز می شود و کودک کم کم در فرآیند رشد و اجتماعی قرار می گیرد. همانطور که روانشناسان معتقدند که سالهای اولیه کودکی نقش بسزایی در رشد شخصیت و آینده او دارد. بیشتر طرحواره ها و شناخت های کودک از خود، اطرافیان و محیط در این دوران شکل می گیرد. میزان سلامت جسمانی و روانی کودک بسته به ارتباطی است که خانواده با وی دارد و تا چه حد تلاش می کند نیازهای او را برآورده سازد.

 

-         کودکانی که در این سنین از لحاظ عاطفی و امنیتی در خانواده تأمین نمی شوند به انواع مشکلات مبتلا می شوند. مشکلات این کودکان اغلب با شیطنتها و دروغ گویی ها و حرف نشنیدنهای ساده شروع می شود و با توجه به وضع نابسامان خانواده به بزه کاری ها و جنایات بزرگسالی منتهی می شود. سختگیری زیاد والدین یا بی توجهی آنها، یا ننو و لوس بار آوردن کودک و برآورده ساختن کلیه نیاز های منطقی و غیر منطقی او، شخصیت سالمی را به بار نخواهد آورد. سلامت خود خانواده ها، تعادل شخصیتی والدین و آشنایی آنها به اصولی که می تواند محیط خانواده را سالمتر سازد، بسیار حائز اهمیت است.

م   مشاوره: خانم دکتر جواهری

  



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: مشاوره، خانواده، کودکی، شخصیت ,
:: بازدید از این مطلب : 96
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : دوشنبه 29 تير 1394
.

با مشاوره:

 

 

داشتن بیماری،مشکلات واختلال روانی ننگ و عار نیست

بیماری یا اختلال روانی همانند بیماری جسمی است و از علل آن عملکرد نامطلوب سیستم عصبی و مغز است. اگر عروق قلب شما دچار گرفتگی شود با سکته قلبی مواجه خواهید شد و اگر مثلاً تعادل شیمیایی در سیستم عصبی به هم بخورد، روان شما بیمار می‌گردد. همانطور که برای درمان‌های جسمی به پزشک مراجعه می‌کنیم، برای درمان بیماری‌های روان نیز باید به روانشناس و روانپزشک مراجعه کرد. پنهان نگاه داشتن بیماری‌ روانی یا اکراه داشتن از اقدام برای درمان آن، از برچسب زدن‌ها و باورهای غلط در مورد بیماری‌های روانی‌ ناشی می شود که این تابو‌ها باید فرو ریخته شوند.

نوشته ای تأمل برانگیز از دکتر وحید شریعت را بخوانید



:: موضوعات مرتبط: با مشاور ,
:: برچسب‌ها: بیماری، مشاوره، اختلالات روانی، ,
:: بازدید از این مطلب : 37
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ن : گروه سایبری جهرم
ت : سه شنبه 23 تير 1394
موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب تصادفی
مطالب پربازدید
آخرین کاربران
پشتیبانی